KNHB - Official Partners

KNHB - Official Partners
 
  • Volg ons:
 

Laatste nieuws

Nu op Hockey.nl

Hockeymam.nl - Mannetje-vrouwtje

Alice Binnendijk is journalist en chef reportage bij het weekblad Flair. Ze is getrouwd en moeder van twee hockeyende dochters, Jip (11) en Merel (9). Vorig seizoen schreef ze wekelijks een column op hockey.nl over de (grote) rol die hockey in haar leven speelt. Sinds augustus deelt ze haar avonturen in ons magazine.

Ik trim weer. Lag de boel begin dit jaar een beetje op z’n gat, inmiddels ben ik weer wekelijks van de partij. Omdat de dinsdagavond mij steeds slechter uitkwam (lange werkdag gehad, geen 
oppas of geen zin), ben ik verhuisd naar de vrijdagochtend. Sporten doe ik het liefst zo vroeg mogelijk op de dag en er gaat niks boven een frisse dauwtraining om negen uur ’s morgens op een ongerept hockeyveld.


De avondtrainingen voor de trimmers zijn gemengd, de vrijdagochtendtraining is alleen voor dames. Een gemengde training heeft mijn voorkeur. Opgegroeid in een jongensgezin hou ik van mannenhumor en laat ik me graag uitdagen 
tot een vaak kansloze krachtmeting met een man. Wie rent het snelst? Ik. Wie slaat het hardst? Hij. Wie geeft nooit op? Hij. Wie doet er altijd stoer? Hij, en ik 
eigenlijk ook.


Ik hou van dat geduw en getrek dat 
kerels zo makkelijk vertonen. Het geblaas naar elkaar en het baltsgedrag dat met de nodige grappen uiteindelijk maar om één ding draait: wie is hier de baas? Mannen zijn harder, duwen je met veel kabaal het veld af en gaan – of hun tegenstander nou vrouw is of niet, altijd voor de winst.


Vrouwen zijn over het algemeen minder ruw en slaan elkaar zo vriendelijk 
mogelijk de bal toe. Ze wachten bij de oefeningen tot iedereen klaarstaat en dat kan soms best even duren, want vrouwen hebben veel te bespreken tijdens hun training. Ook zijn (sommige) vrouwen sneller moe en als het befaamde rondje hakken-billen-
om-de-pylonen komt, gaan ze bijna allemaal wandelen. Niks hakken billen, even uitrusten en bijkletsen.


Het meest opvallend zijn de subtiele aanwijzingen die vrouwen elkaar – en mij – geven in het heetst van de strijd.
‘Dat jij in je jeugd niet gehockeyd hebt, is goed te zien 
aan je slag.’
‘Ga jij maar daar staan, nee, daar, achterin. En dan zeg ik wel wat je moet doen.’
Bij de mannen gaat het zo: ‘Hee, rooie Adidas-broek, neem je plek eens in.’ Of: ‘Lopen, jij! Die had je moeten hebben!’ Of, midden in mijn gezicht: ‘Wat. Sta. Jij. Hier. Te. Doen? Hé? Leg eens uit wat jij hier staat te doen?’


Het was mijn tweede training en ik voelde me een feut, maar ik genoot. Ik ben het zo weer kwijt, dat apengeschreeuw. Ik mis dat een beetje bij de dames. ‘Het duurt jáááren voordat je zo kunt slaan als ik.’


Als een vrouw dat zegt, blijft het toch langer hangen dan die rode Adidas-broek. Maar dat komt natuurlijk omdat ik een vrouw ben.

< Meer lezen over onze hockeymam.nl ? Lees hier de eerdere bijdragen >>